Het was vorige week weer in het nieuws*: onderzoek toont aan dat het geen kwaad kan om je baby te laten huilen.

Het breekt ouderharten, maar het laten huilen van de baby in bed is eigenlijk niet zo slecht. Australische onderzoekers stelden vast dat baby’s die alleen worden gelaten en zichzelf in slaap huilen niet alleen sneller inslapen, maar ook dieper slapen.

Het eerste dat in me opkomt als ik zoiets lees: wat een k*tonderzoek is dat?! En ik heb geen ongelijk. Het onderzoek is niet alleen slecht uitgevoerd, de resultaten staan ook haaks op heel veel ander onderzoek.

baby

Je kan het onderzoek hier terugvinden. Er werden 43 kinderen tussen de 6 en de 16 maanden gevolgd. Er werd een soort slaapdagboek bijgehouden om de bevindingen te noteren en interpreteren. De 43 kinderen werden in drie groepen verdeeld. In groep 1 (met 15 kinderen) werd bedtijd steeds opgeschoven met 5 minuten, “bedtime fading” genoemd. Bij groep 2 (14 kinderen) werd gecontroleerd huilen toegepast. Ze werden wakker te slapen gelegd en ouders verlieten de kamer. Bij het huilen werd enkel gerustgesteld, niet gepakt of licht aangedaan. De tijd vooraleer te reageren werd steeds langer.De derde groep (14 kinderen) was de controlegroep. De ouders kregen informatie over wat normaal slaapgedrag bij kinderen inhoudt.

Wat is er zo slecht aan het onderzoek?

  • Er werden slechts 43 kinderen onderzocht, die dan nog eens in drie groepen verdeeld werden. De helft van de deelnemers kwam na een tijd niet meer opdagen. Je kan statistisch geen verbanden leggen met zo’n kleine steekproef. Dit is dus wetenschappelijk waardeloos.
  • Ouders werden geselecteerd op basis van hun antwoord op de vraag of hun kind een slaapprobleem heeft. Veel ouders zijn onwetend over (ab)normaal slaapgedrag bij kinderen en antwoorden al snel “ja”, terwijl ze eigenlijk een kind hebben met een normaal slaappatroon.
  • Een van de conclusies is dat de kinderen geen stress hebben ervaren op lange termijn, en dat het huilen geen invloed heeft op de ouder-kind relatie, op hun emoties en of hun gedrag. Het stressniveau werd pas de dag nadien gemeten! De conclusie dat een kind geen stress ervaart, klopt dus niet. Je kan misschien wel voorbarig concluderen dat het kind de dag nadien geen stress meer had (moest de steekproef groter zijn), maar niet dat het kind geen stress had tijdens het huilen.
Ondanks dat het onderzoek dus wetenschappelijk waardeloos is, haalt het wel vlotjes de pers, zonder dat het wetenschappelijk werd doorgelicht door andere wetenschappers. Ondertussen weten we al jaren dat het niet oké is om je baby te laten huilen.
Dat je baby dieper en langer slaapt, klopt wel, maar is zeker niet oké! Baby’s hoeven helemaal niet lang en diep te slapen. Het kan zelfs gevaarlijk zijn.