Baby’s en slapen… niet altijd even gemakkelijk! Er wordt enorm veel over gezegd en de eerste vraag die je als moeder telkens weer krijgt: en, slaapt ze al door? Ik heb er tot voor kort echt geen problemen mee gehad dat ze niet doorsliep, ik weet dat het perfect normaal en gezond babygedrag is. Toch zou ik het graag anders beginnen zien. Ze hoeft echt geen 12u aan een stuk te slapen, maar 6-7u zou toch geweldig zijn.

Ze wordt ook iets ouder en een vast patroon is er niet in haar slaapgedrag. Daarom was ik blij om de ‘no cry sleep solution’ van Elizabeth Pantley tegen te komen. Ik ben haar boek aan het lezen, en haar visie bevalt me. Hoofdstuk 1 gaat over veilig (samen) slapen. Kan je even de checklist afgaan, maar de regels ken ik intussen door en door.
Hoofdstuk 2 is erg interessant: deze gaat over “sleeping facts”:

Wat is normaal slaapgedrag?
Iedereen (baby’s, kinderen, volwassenen) volgt verschillende slaapcycli tijdens de nacht. Niemand slaapt in 1 stuk door. Je beweegt wat, doet je ogen even open, draait je om, valt terug in slaap, maar ’s ochtends weet je dat niet meer omdat je onmiddelijk terug inslaapt. Maar dat laatste kunnen baby’s nog niet.

Baby’s hebben ook nog geen 24-uren ritme zoals volwassenen dat hebben. Hun slaapcycli zijn veel korter en frequenter dan bij volwassenen. En dat heeft twee redenen:

  1. groeien: door te slapen kan je baby (en diens hersenen) groeien. Gedurende de eerste 2 jaar van hun leven groeien ze enorm snel, en hun slaappatroon reflecteert dat.  Ze slapen dan ook op een heel andere manier dan volwassenen, en dat is dus normaal en zelfs goed.
  2. overleven: het meest van de tijd slapen baby’s in een lichte slaapfase, waardoor ze snel wakker worden in bedreigende situaties: honger, pijn, ongemak, een natte luier, …

Een baby die aangemoedigd wordt om te snel te diep te slapen is niet altijd best voor de baby, aldus Pantley die zich baseert op de inzichten van dr. Sears, de pionier als het gaat over natuurlijk ouderschap. Alle verschillende slaapfasen zijn belangrijk voor de groei en ontwikkeling. Als je kind ouder wordt, zal ook het slaappatroon wijzigen. Dit is een biologisch en natuurlijk proces!

Enkele weetjes op een rij

  • Een baby wordt vaak wakker gedurende de nacht, niet alleen de eerste weken, maar zeker de eerste jaren. Het probleem ligt niet bij de baby, maar bij onze verwachtingen van wat een baby moet kunnen, namelijk zo snel mogelijk doorslapen (vanwaar de obsessie?). Niet omdat dat best is voor de baby, maar omdat mama en/of papa de volgende dag moet kunnen functioneren op het werk, in onze drukke levens.
  • Een baby slaapt de eerste twee jaar zo’n 13-18u per dag. Pasgeborenen dus 18u, kinderen van 2 zo’n 13u.
    Elli is nu 10 maanden en zou volgens Pantley zo’n 13-14u slapen (gemiddeld) op een dag, waarvan 11-12 u ’s nachts. Dat kan wel ongeveer kloppen!
  • Bijna alle slaapspecialisten (ook diegenen die voor het huilen zijn) bevestigen dat baby’s tot hun 12 maanden nachtvoedingen nodig kunnen hebben. Een hongerige baby voed je en laat je niet inslapen met honger, ook niet ’s nachts dus. Dr Sears geeft aan dat zelfs een 18-maander nog nachtvoedingen nodig kan hebben. Al is het moeilijk om te weten of je kind echt honger heeft, of enkel aandacht (waar niets mis mee is overigens). Vooral bij jonge baby’s is het erg belangrijk om je kind te voeden als je denkt dat hij honger heeft.
  • Als een baby ouder wordt, zal hij langer kunnen slapen zonder te moeten eten. Dit is een natuurlijk proces.
  • Houd je verwachtingen realistisch: de meeste baby’s worden ’s nachts zo’n 2-3 keer wakker tot 6 maanden, en 1-2 keer tot 12 maanden, en sommigen ook nog tot hun 2 jaar. Doorslapen betekent 5-6 uren aan 1 stuk, van 00:00 – 5:00 à 6:00. Meer moet en mag je niet verwachten, ookal is dat niet jouw definitie van doorslapen. Eens je baby 5-6 uren kan slapen, kan je wel stappen nemen om het beetje per beetje te rekken. En dat is precies wat Pantley me wil leren! Yay 🙂

Hoe pak je dat aan?

Een baby maakt slaapassociaties. Een kind dat aan de borst in slaap valt en dan plots in een lege kamer wakker wordt, zonder borst of mama in de buurt, schiet in paniek. Hij weet niet waar hij is, waar mama of papa zijn, en hij wil dat allemaal terug om opnieuw te kunnen slapen. Logisch, want als ik plots in een heel andere omgeving wakker wordt dan waar ik was ingeslapen, zou ik ook verschieten. Dit stukje wist ik wel, daarom dat ik Elli ook voed in de kamer waar ze gaat slapen, ze laat zelf de borst los en draait zich om als ze gaat slapen. Dit doet ze sinds enkele weken helemaal zelf, ook een signaal voor mij dat ze er wel aan toe is.

Veel theorieën zijn trouwens mee tot op dit stuk, maar het advies daar daarna gegeven wordt, spreekt Pantley (en mij dus ook, anders zou ik het niet lezen) tegen, namelijk: “verbreek de associatie, en laat je kind goed huilen, dan leert ze het wel om zonder mama of papa te slapen”. De zogenaamde “cry it out”-methode. Dit kan ik echt niet over mijn hart krijgen, ookal heb ik het wel even geprobeerd toen ze amper 6 weken was (erg, ik weet het). Na 5 minuten stond ik al terug aan haar bed!

Hoe dan wel? Stap voor stap!

De eerste stap in Pantleys stappenplan is het bijhouden van een slaapdagboek. Pantley reikt oplossingen aan voor verschillende problemen, dus kan je proberen wat jou beste ligt. Je kiest een methode en past die 10 dagen consequent toe. Daarna ga je evalueren en pas je je plan aan indien nodig. Wel dat gaan we dus proberen!

13767699_1636924056620391_125321813_n