Zoals beloofd, zou ik hier mijn visueel geboorteplan gaan delen.

Ik heb geprobeerd deze zo visueel mogelijk voor te stellen zodat het meteen duidelijk is wat mijn wensen zijn, zonder dat de verplegers/dokters alleen maar tekst dienen te lezen (want dat doen ze in de praktijk waarschijnlijk toch niet).

Ik kreeg van mijn doula nog als tip om het geboorteplan af te drukken op een gekleurd papier, zodat het zou opvallen als het tussen de stapel papieren verdwijnt. Dat ga ik dus zeker doen!

Het geboorteplan: in het geboortehuis

Het voordeel van een tweede bevalling is dat ik redelijk goed weet wat me te wachten staat. Ik vertrouw deze keer nog meer dan vorige keer op mijn eigen krachten als vrouw. Daarom is een ziekenhuisbevalling in mijn ogen niet aan de orde.

Idealiter beval ik dus in het geboortehuis, in aanwezigheid van mijn man, doula en vroedvrouwen. Er heerst daar een intieme sfeer en werkelijk alles is mogelijk wat betreft houdingen en weeën opvangen. Na mijn vorige ervaring prefereer ik deze keer een badbevalling. Indien het geboortehuis niet beschikbaar zou zijn, kies ik voor een thuisbevalling. Hiervoor maak ik geen apart geboorteplan, omdat ik er alle vertrouwen in heb dat zowel thuis als in het geboortehuis alles naar wens zal verlopen.

Ik heb ervoor gekozen mijn visueel geboorteplan in twee delen te splitsen: een natuurlijke ziekenhuisbevalling en een keizersnede. In dit blogbericht licht ik alvast deel 1 toe.

Ziekenhuisbevalling

Indien er toch medische complicaties optreden en een ziekenhuisbevalling echt noodzakelijk is, zijn dit mijn wensen. Eerst en vooral wil ik vrij kunnen bewegen zodat ik zelf kan bepalen welke houding het meest comfortabel is om de weeën op te vangen en te bevallen. Bevallen op de rug is de laatste optie, omdat dit tegen de zwaartekracht ingaat. Het liefst word ik zoveel mogelijk alleen gelaten, zodat ik “in mijn bubbel” kan blijven. Toucheren en monitoring wil ik daarom zo beperkt mogelijk houden en ook enkel mits toestemming. Als alles goed gaat, is dat ook helemaal niet nodig.

59b8f03c1db121a716186b8cf2abc7ac

Bevallingshoudingen

Ik wil absoluut geen pijnbestrijding aangeboden krijgen, ik vertrouw op mijn eigen kracht. Om de geboorte natuurlijk te laten verlopen, wens ik dus ook geen inleiding of het breken van de vliezen, omdat dat het natuurlijke geboorteproces alleen maar verstoort. Hetzelfde geldt voor buik duwen of inknippen. Vaak gebeurt dat in de praktijk om de bevalling te versnellen, wat dus niet nodig is. Ik wil mezelf en de baby de tijd geven om geboren te worden, om de shock voor haar zo klein mogelijk te houden, en om zelf niet teveel gestoord te worden.

Na de geboorte

Het stukje “na de geboorte” is voor mij het allerbelangrijkste: ik wil dat onze dochter onmiddellijk bij mij komt te liggen, huid op huid, om de hechting en borstvoeding te bevorderen. Het liefst neem ik (of papa) de baby zelf aan tijdens de geboorte, zodat ze niet als eerste vreemde personen ziet. Bij een badbevalling wordt dat wel vaker gedaan en het lijkt me erg bijzonder om je eigen kind geboren zien te worden.

De placenta wil ik zo lang mogelijk laten uitkloppen zodat er nog extra bloed, zuurstof en voedingsstoffen tot bij de baby geraken. Doorknippen gebeurt dus pas later en de moederkoek zelf zou ik graag bewaren. Vorige keer heb ik deze zelfs niet gezien, en dat vind ik erg jammer! De placenta is zo’n wonderlijk orgaan. Het heeft 9 maanden lang voor je baby gezorgd en wordt dus niet voor niets een ‘tree of life’ genoemd. Bovendien kan je er erg mooie dingen mee.

Het gouden uurtje

Pas na het gouden uurtje wens ik dat onze dochter gewogen, gemeten en onderzocht wordt, het liefst op mama’s borst of in papa’s aanwezigheid. Ik wil zelf mijn kind wassen, pas na een week of later, zodat het huidsmeer in de huid kan trekken (inwrijven in plaats van afdrogen). Een pasgeboren baby ruikt ook zo heerlijk! Dat hoeft echt niet onmiddellijk met water en zeep afgewassen te worden. Bovendien zorgt de geur van de baby voor meer oxytocine bij de moeder, wat de hechting en borstvoeding ook weer bevordert. Daarom is een muts ook niet nodig als de baby dichtbij mama is. Om de borstvoeding te garanderen, spreekt het voor zich dat de baby geen fopspeen, flesjes of bijvoeding krijgt. Als alles goed gaat, wensen we zo snel mogelijk naar huis, zodat ons gezinnetje compleet is!

Huid op huid. Idealiter zonder muts, maar dat wist ik toen nog niet

Huid op huid. Idealiter zonder muts, maar dat wist ik toen nog niet

Wat vind jij van dit geboorteplan? Reageren kan onderaan of op mijn facebookpagina!

Wil je zelf een gelijkaardig geboorteplan laten opstellen? Contacteer me vrijblijvend en ik bekijk wat ik voor je kan doen!