Elke vrijdag post ik een persoonlijk geboorteverhaal van één van mijn lezers om je te kunnen voorbereiden op de bevalling. Elke bevalling is anders en dit resulteert in een reeks met mooie, heftige en inspirerende geboorteverhalen. Door positieve verhalen te lezen krijg je zelf meer vertrouwen in je eigen lichaam, waardoor je je beter zal kunnen ontspannen als het moment daar is. Ontspanning en vertrouwen zijn namelijk de twee sleutels voor een gunstige bevalling, zowel fysiek als mentaal. Dus neem een tas thee en lees mee!

Freya vertelt

Na een nogal lastige zwangerschap met veel kwaaltjes en ziekenhuisbezoekjes wist ik het zeker: ik ga thuis bevallen! De zwangerschap leek uitzichtloos. Ik was al 6 dagen overtijd en werd er knetter gek van. Ik zou dus effectief de eerste vrouw worden die gewoon nooit zou bevallen! 

Op 2 januari kwam mijn vroedvrouw langs om te strippen. Ik had al mooi 4 cm en kreeg een wonderolietje toe gestopt in de hoop dat alles dan op gang kwam. Om 23 u kroop ik in bed. Alles was nog dik oké. Mijn man kwam er even later bijliggen en toen begon het. Weeën. Deze keer was ik zeker: dit zijn geen voorweeën. Dit voelt anders. Dit is voor echt!

Om half één kwamen ze al erg regelmatig, om de 2 minuten. Dus belde Thomas de vroedvrouw op. Ik ben in bad gaan liggen om mijn weeën op te vangen. En dat ging vrij goed. 

Als dit het is, laat maar komen!

Al snel arriveerde onze top vroedvrouw. Ik kreeg al meteen spijt van mijn uitspraak. Niet veel later lag ik te roepen: “Stop! Ik kan niet meer! Dit doet pijn!” Maar het ging. Ik vertrouwde op mezelf, en op mijn man aan mijn zijde. Samen kunnen we dit! Hij heeft de hele nacht elke wee mee opgevangen. Dit voelde geweldig. Zo meteen komt onze kleine man ter wereld.

Veranderen van bevalpositie

Het werd hevig. Lastig. Het deed wat met me. Alles rondom mij vervaagde. Ik kon dit. Ik ging dit doen. Na enkele uren in het bad te vertoeven kwam ook onze tweede vroedvrouw aan. Nu gaat het echt niet lang meer duren. Want als ze met twee waren, was het einde in zicht.

Niet heel veel later begonnen mijn persweeën. Ik moest het bad uit want mijn kleine man gaf aan dat hij het niet meer vertrouwde. De vroedvrouwen wouden geen risico’s nemen. Ik mocht op een krukje gaan zitten. Het zag er aangenaam uit om op te bevallen. Maar na 1 perswee sprong ik er vanaf. “Auw, dat zit niet fijn!”

We hebben ons dan geïnstalleerd op ons groot bed. Ik ging op mijn handen en knieën zitten en dat voelde veel beter. Ik voelde het einde naderen en was helemaal in mijn element. Hij gaat er bijna zijn. Ik ga bijna mijn grootste liefde ontmoeten! Ik ging op mijn zij liggen om hem een klein bochtje te laten maken en zette 1 been in de nek van de vroedvrouw. Wat een rots in de branding toch! Het ging vlot en snel, maar het brandde.

Met de helm op geboren! Op zondag 3 januari 2016 om 6u40 toonde hij zich aan de wereld: VINCE. Hij besloot meteen de vroedvrouwen natte kledij te bezorgen! Hij was 53 cm en woog 3.98 kg. En ongelofelijk mooi!

De navelstreng zat rond zijn nek, arm en buik! Hij was erg lang maar zat er losjes omheen. Het kon dus snel ontward worden. Eventjes vergat hij om zelf te gaan ademen, maar na wat hulp wist hij hoe het moest.

Dit is magisch en onbeschrijfelijk.

 

Eeuwige dank

aan mijn vroedvrouwen. Voor hun steun, hulp en moed die ze me gegeven hebben om door te zetten.

en aan mijn man. We hebben er samen hard voor gewerkt! Vanaf nu zijn we één, mijn partner en ik, samengegoten in een klein mensenlijfje. Hier zijn geen woorden voor!

Heb je zelf een inspirerend geboorteverhaal dat je wil delen? Laat het me weten! Wie weet verschijnt het binnenkort op de blog.