Op Instagram en Facebook postte ik eerder al een foto van Liz op het potje. Ze is nu acht maanden en kan sinds enkele weken alleen zitten. Tijd dus om dat potje weer boven te halen!

Een baby op het potje?

Ja, je leest het goed: een baby op het potje! Net als bij Elli introduceren we het potje al in de babytijd. Babyzindelijkheidscommunicatie, BZC, zo wordt het ook wel genoemd. En dat ging eigenlijk zo goed, dat we het nu gewoon opnieuw doen.

Het idee bij BZC is dat je baby of peuter zelf al aanvoelt wanneer hij zijn behoeften moet doen en hiervoor ook signalen uitzendt. Als je als ouder die signalen herkent, kan je hierop reageren door het potje boven te halen, of je kind op de wc te zetten. Een luier uitgespaard, en een fijnere ervaring voor je kind! Win-win dus.

Nee, natuurlijk is het helemaal niet erg om luiers te verschonen. Begrijp me niet verkeerd. Maar het is wel fijner voor je kind dat hij zijn behoeften proper kan doen en daarin begrepen wordt. Niet?

Hoe start je met BZC?

Eerst en vooral moet je de signalen van je kind leren herkennen. Dit kan trouwens al vanaf de geboorte. Baby’s geven wel degelijk een teken wanneer ze moeten plassen. Ze wiebelen, kijken anders, of maken een bepaald geluid. Omdat we hier niet op letten, zijn we ons er niet van bewust. Als er niet op gereageerd wordt, zullen ze daarmee stoppen. Het is eigenlijk heel gek dat we onze kinderen afleren om die signalen uit te zenden om ze dat na 2.5 jaar later opnieuw aan te leren. Liefst dan nog met een groots beloningssysteem, want de druk van de school ligt op je schouders.

Wij zijn pas gestart met BZC nadat Elli en Liz konden zitten, maar dat hoeft dus helemaal niet. Na elk slaapje is het een kwestie van snel te reageren en je kind op het potje te zetten. Binnen de 10 minuten volgt meestal het eerste plasje! Geen luid applaus of aanmoediging, maar benoemen wat er gebeurt: kijk, je hebt pipi gedaan. Met een gepast gebaar of geluid (pssst of kreuntje) erbij, zodat je kind dit associeert met de behoefte. Ook na elke voeding kan je je kind op potje zetten. Als je een logboek bijhoudt, wordt gauw het patroon duidelijk. Observeren en leren dus.

babyzindelijkheidscommunicatie, baby op potje

Als je dit consequent en regelmatig toepast, is de kans groot dat je kind dit geluid of gebaar later zelf zal produceren, waarschijnlijk nog voor hij kan praten. Vandaar het woord communicatie in de term babyzindelijkheidscommunicatie, en niet training. Een groot verschil!

Enkele tips:

  • Kies een potje dat laag genoeg is, zodat je baby er gemakkelijk kan opzitten
  • Doe je baby gemakkelijke kledij aan. Een romper is niet handig. Met een hemdje en beenverwarmers kan je sneller reageren en heeft hij het toch niet koud.
  • Houd de eerste dagen een logboek bij om patronen te zoeken.
  • Begin met vaste momenten, zoals na het slapen of drinken. Als dat lukt, kan je gaan uitbouwen.

Resultaten

Ik heb natuurlijk nog maar één kind dat uit de luiers is, maar het resultaat bij haar was snel zichtbaar. Ze kon langer haar behoeftes ophouden, was op 10-12 maanden ’s nachts droog (écht! als ze maar op tijd op haar potje zat ’s ochtends). En rond 16 maanden begon ze zelf aan te geven dat ze op potje wou. Op 22 maanden was ze volledig zindelijk. Zonder dat er ook maar één beloning bij te pas kwam.

Lees ook: Zindelijk, nu al? Luierloos onder de twee jaar.

Het is uiteraard geen wedstrijdje “om ter eerst zindelijk”, maar het is wel fijn dat het een natuurlijk proces is zonder strijd. Het wordt gauw een gewoonte en je kind is zich sneller bewust van zijn eigen lichaam. Een potje introduceren in de “ik ben twee en zeg nee”-fase is een pak lastiger.

Kies je eigen ritme

Je kan volledig je eigen ritme kiezen natuurlijk. Bij Elli werkte ik voltijds. Ze droeg wel gewoon luiers, maar als ik thuis was zette ik ze wel op vaste momenten op haar potje. Er zijn geen regels voor. Het gaat erom dat je hierover met elkaar “communiceert” en uitprobeert wat in jullie situatie het beste werkt.

Wisten jullie dat dit kon?

babyzindelijkheidscommunicatie, baby op potje